|
۱ - کودک شعر
ساده
چون کودک نگاه تو،
که همه را به همدلی فرا می خواند.
کوتاه ، چون آه
که در حسرت فروخورده ای،
غرقه شده ام
پاک،
چون شیره جان یلدا - مام مهر-
که به منش خورانده اند .
نگاه کن
شعر من
چه کودکانه
در کوچه ها می دود.
21/2/88
۲ - مویه
برای محمد رضا لطفی
 سیم ها
با نای من سخن می گویند
و بر کاسه تار
خونابه دل من
لب پر می خورد
زخمه اش
نازک ترین استخوان سینه من است
و کوکش
با انحنای صبرمن گره خورده است.
انگشت های او
چشم های من می شود
15/9/87
نوشته شده توسط محمد مهدی حسنی در 88/03/03 ساعت 8:52 | لينک ثابت |
|
